சர்வதேச தரத்துக்கு உயர்த்தப்பட்ட மதுரை விமான நிலையம்


 சர்வதேச தரத்துக்கு உயர்த்தப்பட்ட மதுரை விமான நிலையம்

புதன்கிழமை, ஆகஸ்ட் 25, 2010, 10:31[IST]

Madurai Airport

Quantcast
டெல்லி: சர்வதேச தரத்திற்கு உயர்த்தப்பட்டு, பெரும் பொருட் செலவில் புதுப்பிக்கப்பட்டு நவீனமயமாகியுள்ள மதுரை விமான நிலையம் செப்டம்பர் 11ம் தேதி திறக்கப்படுவதாக தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சி தெரிவித்துள்ளது.

தமிழகத்தின் மிகப் பழமையான விமான நிலையங்களில் ஒன்று மதுரை விமான நிலையம். வெள்ளையர் ஆட்சியில் இந்த விமான நிலையம் ராணுவப் பயன்பாட்டில் இருந்து வந்தது. பின்னர் இது சிவில் விமான நிலையமாக மாற்றப்பட்டு பயணிகள் போக்குவரத்து தொடங்கியது.

தமிழகத்தின் மிகப் பழமையானதும், பல்வேறு பெருமைகளை உள்ளடக்கியதுமான மதுரை வி்மான நிலையம், காலத்திற்கேற்ற வளர்ச்சியைப் பெறவில்லை. காரணம், பயணிகள் போக்குவரத்து பெருமளவில் இல்லாததே. அதேசமயம், மல்லிகைப் பூ ஏற்றுமதி காரணமாக மதுரை விமான நிலையம் நஷ்டத்தை சந்திக்காமல் தொடர்நது இயங்கி வந்தது.

இருப்பினும் சமீப காலமாக தமிழகத்தின் பிசியான விமான நிலையங்களில் ஒன்றாக மதுரை மாறியது. ஏராளமான விமானங்கள் தற்போது இங்கிருந்து இயக்கப்படுகின்றன. இதையடுத்து மதுரை விமான நிலையத்தை சர்வதேச தரத்திற்கு உயர்த்த வேண்டும், விரிவுபடுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் வலுத்தன.

இதையடுத்து கடந்த 2008-ம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 26-ந் தேதி விமான நிலைய விரிவாக்கம் மற்றும் சர்வதேச தரத்திலான அடிப்படைக் கட்டமைப்புப் பணிகளுக்கான அடிக்கல் நாட்டு விழா நடந்தது. சிவில் விமானப் போக்குவரத்து அமைச்சர் பிரபுல் படேல் தலைமையில் முதல்வர் கருணாநிதி அடிக்கல் நாட்டி வைத்தார்.

தற்போது தரம் உயர்த்தப்பட்டு, சர்வதேச விமான நிலைய அந்தஸ்தைப் பெறவுள்ளது மதுரை விமான நிலையம். இதன் திறப்பு விழா செப்டம்பர் 11ம் தேதி நடைபெறும்.

இதுகுறித்து தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியின் அகில இந்திய பொதுச் செயலாளரான டாக்டர் ராஜேஸ்வரன் டெல்லியில் செய்தியாளர்களிடம் பேசுகையில்,

மதுரை சர்வதேச விமான நிலையத்திற்கு பசும்பொன் முத்துராமலிங்கத் தேவர் பெயர் சூட்டக் கோரிக்கை வைத்துள்ளோம்.

மதுரைக்கு சர்வதேச விமான நிலையம் அளித்ததற்காக தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சி தலைவர் சரத்பவார், விமானப் போக்குவரத்து அமைச்சர் பிரபுல் படேல் ஆகியோருக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் வகையில் பிரமாண்ட பேரணி ஒன்றை அடுத்த மாதம் கடைசி வாரத்தில் நடத்த திட்டமிட்டு இருக்கிறோம் என்றார்.

புத்தம் புதிய மதுரை விமான நிலையம் நவீன முறையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. ரூ. 150 கோடியில் விரிவாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளது. தற்போதைய ரன்வே 12,500 அடி கொண்டதாக விஸ்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. புதிய விமான நிலையத்தின் பரப்பளவு 610 ஏக்கராக பிரமாண்டமாக விரிவடைந்துள்ளது.

எஸ்கலேட்டர், குளிர்சாதன வசதி, உலகத்தரத்திலான டெர்மினல் உள்ளிட்டவை மதுரை விமான நிலையத்தின் முகத்தையே மாற்றி விட்டது.

மதுரைக்குப் பல பெருமைகள் உண்டு. இனி அதில் மதுரை விமான நிலையமும் இணையும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

 

வரப் போகிறது அடுத்த கட்ட தொழில் நுட்பம்

Assalamu alaikkum

If you are not able read from your email client like outlook etc then you read by click the below link
This post is also available in

http://puliyal.blogspot.com



அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் ...,


                             நினைத்தாலே நடக்கும் ....
                                                                                       asa.jpeg

                                      (ஒரு படத்தில் விவேக் பிறர் மனதில் நினைப்பதை சொல்லுவர்ல  .....அது சாத்திய பட்டால் ......) 
    வரப்  போகிறது அடுத்த கட்ட தொழில் நுட்பம் ......இதை பற்றி பார்க்கும் முன் ஒரு நிகழ்வை பற்றி பார்ப்போம் ...
        சமீபத்தில் கனடாவின் டொராண்டோ நகரில் உள்ள ஓர் அலுவலகத்திற்கு சென்று இருந்தார் ஒரு பத்திரிக்கையாளர்.வாசலில் அவர் தலையில் ஒரு ஹெட் போன் ஒன்றை மாட்டி அனுப்பினார் காவலாளி .கதவை திறக்க வேண்டுமென்று நினைத்துக் கொண்டே சென்றவருக்கு கதவு அதுவாகவே திறந்து வழி விட்டது .கொஞ்சம் பயத்தோடு உள்ளே சென்றவருக்கு லேசாக வியர்த்துக் கொட்ட ,fan சுவிட்ச் எங்கேவென்று தேட தொடங்கினார்.அவர் நினைத்த மறு கணமே fan ஓட துவங்கியது ....
        என்னடா இது? ..எல்லாம் நினைத்த மாத்திரத்திலே நடக்கிறது என திகைத்து போன அவருக்கு அந்த நிறுவனத்தை சேர்ந்த ஏரியல் கார்ட்டன்(ARIEAL CARTAN) என்கிற உளவியல் நிபுணர் ,"ஆமாம் ....இது சாத்தியம் என்று பேச தொடங்கினார்..இது போன்ற சின்ன சின்ன வேலைகளை இருந்த இடத்தில இருந்தே அதுவும் மனதில் நினைத்தாலே போதும் ...அது நடக்கும்" என்று சொல்லும் போது நமக்கும் ஒரு சின்ன ஆச்சிர்யம்..மற்றும் ஒரு ஆர்வம் தோற்றக்  கொள்ள தான் செய்யும் .அந்த டெக்னாலஜி பற்றி பர்ர்போம் ...
      "எதையாவது செய்யும் முனைப்போடு நீங்கள் சிந்திக்கும் போது பீட்டா (beta waves ) அலைகளை உங்கள் நினைவகம் உருவாக்குகிறது,ஓய்வு மூடுக்கு வரும் போது ஆல்பா அலைகளை (ALFA WAVES  )   உருவாக்குகிறது.இந்த அலைகளை கட்டுப்படுத்துவதின் மூலமாக சுவிட்ச் இல்லாமலே லைட் போடலாம் ...இசை கேட்கலாம் ......இது எப்படி வேலை செய்கிறது என்று பார்ப்போம் ?....
    நம் காதில் இருக்கும் ஹெட் செட்டில் இருக்கும் சில ஏலேக்ட்ரோடுகள் நம் எண்ண அலைகளைப் படிக்கின்றன.அந்த வாசிப்புகள் கணினிக்கு அனுப்பி அதை ப்ரோசெச்ஸ்  செய்து ச்விட்ச்களுக்கு  கட்டளைகளை அனுப்புகின்றன.இதன் மூலம் நம் எண்ணங்கள் செயல்படுத்துகின்றன ..
      ஆனால் ..,இது இப்போது தொடக்க நிலையில் உள்ள ஆராய்ச்சி .....இப்போதைக்கு இது போன்ற விஷயங்கள் மட்டுமே செய்து முடிக்கப்பட்டுள்ளது......ஆனால் அடுத்த கட்ட நிலைகள் மிக விரைவில் வரும் என்று ஆய்வாளர் ....கூறியுள்ளார் .... 

                    " மனித மூளையை ஒரு கணினியால்  படிக்க முடியும் என்பதே ...மிகப் பெரிய விஷயம் ..." ஆனால் இதனால் ஏற்படும் பாதகமான அம்சங்கள்  பற்றி இங்கே சொல்ல வேண்டாம் ....ஒவ்வொரும் நீங்களே கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள் .... 
                 
                                                                                                         

பயனுள்ள தகவல்-


சிறுநீர் மற்றும் மலத்துவாரம் இல்லாத சிறுவனின் மருத்துவ உதவி வேண்டி

Salaam

This message is posted in http://puliyal.blogspot.com for those who cannot read tamil fonts from their computer

Best Regards

Waheed


அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்.

இணைப்பிலுள்ள போட்டோவில் தரையில் அமர்ந்திருக்கும் பாலகனுக்கு பிறப்பிலிருந்தே மலத்துவாரமும் சிறுநீர் துவாரமும் இல்லாமல் பிறந்து, தற்போது மிகுந்த சிரமத்திற்கு இடையில் சுமார் 4-5 இலட்ச ரூபாய் செலவு செய்து விலாவின் பக்கவாட்டில் செயற்கை துளையிட்டு உயிர் வாழ்ந்து வருகிறான் (அல்ஹம்துலில்லாஹ்)
 
மருத்துவர்களின் அறிவுறுத்தலின்படி இந்த முறையில் 8-12 மாதங்கள் பின்பற்றலாம். தமிழக அரசின் உயிர் காக்கும் காப்பீட்டுத் திட்டம் பிறவி நோய்களுக்குக் கிடையாது என்பதால் அதைப்பயன்படுத்த முடியவில்லை. எனினும் சிலரின் பரிந்துரையின்பேரில் மருத்துவச் செலவுகளை 3-4 இலட்சத்திற்குள் மருத்துவனை குறைத்துக் கொண்டு சிகிச்சையளிக்க முன்வந்துள்ளது.

இப்பாலகனின் தந்தை துபாயில் மிகக்குறைவான சம்பளத்தில் கடைமட்ட வேலையில் இருப்பதால் சிகிச்சைக்கு தேவையான தொகையை திரட்ட முடியாமல் மிகவும் கஷ்டப் படுகிறார் என்ற தகவல் நண்பர் மூலம் கிடைத்தது.

அன்பிற்குறிய சகோதரர்களே, நம்மிடையே பிறந்து விட்ட இப்பாலகனின் கஷ்டத்தை நம்மில் சிலர் முன்வந்தால் வெகுவாகக் குறைக்கலாம்.எழுபது மடங்கு நற்கூலி கிடைக்கும் இந்த ரமலானில் உங்கள் ஜகாத், ஸதகாவை இப்பாலகனின் சிகிச்சைக்கும் கொஞ்சம் கொடுத்து உதவினால் இன்ஷா அல்லாஹ் பேருதவியாக இருக்கும்.

குழுமத்தில் நிதியுதவி கோரும் மடல்கள் மட்டுறுத்தப்படவில்லை எனில், இம்மடல் கிடைக்கப்பெற்றவர்கள் தங்கள் நன்கொடையை கீழ்காணும் வங்கிக்கணக்கிற்கு அனுப்பி வைக்கலாம்.
 
BANK  : ICICI - Ramanathapuram
Name  : Asanali
A/C No. : 611601506952

சாதாரணமாக,பெரியவர்களுக்கே மலம், சிறுநீர் வெளியேறுவதில் தடங்கல் இருந்தால் ஏற்படும் வேதனை கொடுமையானது. இப்பாலகனின் நிலையை அறிந்து அல்லாஹ்வுக்காக மனமுவந்து தர்மம் செய்யுங்கள். அல்லாஹ் உங்கள் செல்வத்தை பெருக்கச் செய்வான் இன்ஷா அல்லாஹ்.

இத்துடன் பாலகனின் (தரையில் உட்கார்ந்து இருப்பவன்) புகைப்படம் மற்றும் மருத்து ரிப்போர்ட் நகலை இணைத்துள்ளேன். வாய்ப்பு உள்ளவர்கள் நேரடியாகவோ அல்லது தங்கள் நண்பர்கள், சக பணியாளர்கள் மூலமோ தேவையான நிதி திரட்டி மேற்கண்ட வங்கிக் கணக்கிற்கு அனுப்பி வைக்கலாம். இச்சிறுவனின் தந்தையின் தொலைபேசி எண்ணில் (055 463 8930)  தொடர்பு கொண்டு மேலதிக தகவலைப் பெற்றுக்கொள்ளலாம்.

வஸ்ஸலாம்

ஹிஜாபுக்குப் பின் கண்ட வாழ்க்கை! - திருமதி. சகுந்தலா நரசிம்ஹன்





ஹிஜாபுக்குப் பின் கண்ட வாழ்க்கை! -
திங்கள், 28 ஜூலை 2008 16:05

 திருமதி. சகுந்தலா நரசிம்ஹன் பிரபல எழுத்தாளரும், பெண்ணுரிமைக்குக் குரல் எழுப்பும் சங்கங்களின் பிரதிநிதியுமாவார். சமூகவியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்ற இவர், பெண்களின் முன்னேற்றத்திற்கான பயிற்சிப் பட்டறைகளை நடத்தி வருபவராவார். பிராமண சமூகத்தைச் சேர்ந்தவரான இவர் துணிச்சலுடன் "சதி" (இந்தியாவில் விதவைகள் உயிரோடு எரிக்கப்படுதல்) பற்றிய நூலை எழுதி பரபரப்புக்குள்ளானவர். தனது கணவருடன் சவூதி அரேபியாவின் ரியாத் நகரில் தனக்கு ஏற்பட்ட அனுபவங்களை இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறார்.

'ஹிஜாபை அணிந்தால்தால் உள்ளே வரமுடியும்' என்ற நிலை வந்தால் நான் சவூதி அரேபியாவிற்கே செல்ல மாட்டேன். என் கணவர் மட்டும் எவ்வித இஸ்லாமிய ஆடையையும் அணியாதபோது, நான் மட்டும் ஏன் அணியவேண்டும்? என்பதே எனது மறுப்பிற்கு முதல் காரணமாக இருந்தது. என்றாலும் எனது ஆர்வம் வெறுப்பை வென்றது.

சவூதி அரேபியாவின் ரியாத் ஏர்போர்ட்டில் நான் கால்வைத்த கணத்திலேயே மிகவும் பண்போடு "பெண்கள் பகுதி" க்கு அழைத்துச் சென்று அமர வைக்கப்பட்டேன். விசாச் சடங்குகளை முடித்துவர என் கணவர் சென்றிருக்கும் வேளையில் ஒரு குட்டி அரண்மனை போன்று மிக அழகாக வடிவமைக்கப் பட்டிருந்த அந்த அறையின் அலங்காரங்களில் மனம் லயித்துப் போனேன். செல்வச் செழிப்புடன் கூடிய கண்ணியமும் கெளரவமும் ஆண்-பெண் பாகுபாடின்றி அனைவருக்கும் கொடுக்கப்படுவது என் மனதை முதன் முதலாகத் தொட்டு விட்டது!

சவூதிக்குக் கிளம்பும் முன்னரே அங்குள்ள ஹிஜாப் பற்றிய விதிமுறைகளைப் பற்றி அறிந்திருந்த காரணத்தினால், புர்காவினைக் கையோடு கொண்டு வந்திருந்தேன். என்றாலும், ஏர்போர்ட் ஃபார்மாலிட்டீஸ்களை முடித்து நகரத்தின் அழகான வீதிக்களைக் கடந்து ஃபைஸலியா ஹோட்டல் வந்து சேரும் வரை நான் புர்காவை அணிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று என்னிடம் யாரும் சொல்லவேயில்லை.

மறுநாள் காலையில், ஹோட்டல் நிர்வாகத்தினர் அழகான எம்ராய்டரிங் செய்யப்பட்ட புதிய கறுப்பு நிற அபாயா (இந்தியாவில் நாம் புர்கா என்று சொல்லும் உடையை சவூதியில் இவ்வாறு தான் அழைக்கிறார்கள்) ஒன்றினைக் கொடுத்தார்கள். இதனை நான் அணிந்து கொண்டால் வெளியே செல்லும் வேளையில் அதிக சவுகரியமாக இருக்கமுடியும் என்று கனிவோடு ஆலோசனை கூறினார்கள்.

"சவுகரியமா? இதன் மூலமா?" என்று மனதில் கேட்டுக் கொண்டேன்.

எனது தோற்றத்திற்கும், தனித்தன்மைக்கும் வேட்டு வைக்கும் இந்த உடை, எனக்கு சவுகரியத்தை அளிக்கப்போகிறதா? என்ற கேள்வியை வெளிக்காட்டாமல் சற்றே சினத்துடன் வாங்கி வைத்துக் கொண்டேன்!. ஆனால் நான் ரியாதில் தங்கியிருந்த அடுத்த ஆறு நாட்களில் என் எள்ளலுக்கும் சினத்திற்கும் தகுந்த பதில் கிடைத்தபோது வியப்பிலாழ்ந்து போனேன்.

நோபல் பரிசுக்கு இணையாக அறிவியல், மருத்துவம் ஆகிய துறைகளில் உலகளாவிய அளவில் சாதனை படைக்கும் விஞ்ஞானிகளுக்கான விருதுகளையும் இரண்டு லட்சம் அமெரிக்க டாலர்கள் பரிசுகளையும் ஆண்டுதோறும் வழங்கும் சர்வதேசப் பட்டமளிப்பு விழாவில் கலந்து கொள்வதற்கான அழைப்பு எனக்கு விடுக்கப்பட்டிருந்தது.

மறுநாள் காலையில், அரண்மனையின் உயரிய கம்பீரத்தோடு, பிரம்மாண்டமாய் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்த "பிரின்ஸ் சுல்தான் க்ராண்ட் செரமோனியல் ஹால்" இல் அடியெடுத்து வைத்த எனக்குப் புதிய வியப்பு ஒன்று அறிமுகமானது. அத்துணை பெரிய சபையில் பெண்களுக்காகத் தனிப் பகுதி ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது.

பூக்களை மொத்தமாக இறக்குமதி செய்யும் பெரும் நிறுவனம் ஒன்றின் பெண் உரிமையாளர் எனது வலப் பக்கத்திலும் அவருக்கு அருகில் ஒரு பல்கலைக் கழகத்தில் பொருளாதாரம் போதிக்கும் பெண் நிபுணரும் அமர்ந்திருந்தனர். ஒரு முழு ஆண்டின் பெரும்பகுதி நேரத்தினை நியூயார்க்கில் செலவழிக்கும் தனியார் நிறுவனம் ஒன்றின் தலைவியும் ஜே ஆர் டி டாட்டாவின் நெருங்கிய தோழி என்று அறியப் பட்டவருமான ஒரு பெண்மணி எனது இடப்பக்கத்திலும் அவருக்கு அருகில் இளம் பத்திரிகையாளர் பெண் ஒருவரும் அமர்ந்திருந்தார். ஜித்தாவிலிருந்து வந்திருந்த 'மிகப் பெரும் சொத்துக்களுக்கு வாரிசுதாரர்' என்று அறியப் பட்ட ஒரு பெண்ணும் எங்களோடு அமர்ந்திருந்தார்.

சரி, இதில் வியக்க என்ன உள்ளது என்கிறீர்களா? அவர்கள் அனைவருமே அணிந்திருந்தது கறுப்பு நிற ஹிஜாப் உடை தான்.

என்னருகில் அமர்ந்திருந்த பெரும் நிறுவன உரிமையாளரான அந்த இளம் பெண் விழா நிகழ்ச்சிகளைப் படம் எடுத்துக் கொண்டிருந்த டிவி கேமராக்கள் எங்களை நோக்கித் திரும்பும் நேரத்தில் எல்லாம் விலகியிருக்கும் தன் முகத்திரையினை சரி செய்து முகத்தை மூடிக் கொண்டார். புதிராகப் பார்க்கும் என் பார்வையினைப் புரிந்தவராக என் பக்கம் சாய்ந்து, "கேமராக்கள் நம்மைப் படம்பிடிப்பதை விட்டும் விலகி விட்டால் எனக்கு தெரியப் படுத்துங்கள்!" என்றார்.

நிகழ்ச்சிக்கு வந்த மற்ற அனைத்துப் பெண்களைப் போலவே இவரும் மிக அழகிய ஆங்கிலம் பேசுவதைக் கேட்டு வியப்பு விலகாமல் ஆர்வத்துடன் நெருங்கி கேட்டேன்: "எதனால் தங்கள் முகத்தினைக் கேமராமுன் காண்பிக்க மறுக்கிறீர்கள்?"

அதற்கு அவர், "நீங்கள் இப்போது அணிந்துள்ள புடவை, ஏதேனும் ஒன்றில் சிக்கி, உங்கள் முழங்கால் வெளியே தெரிவதை நீங்கள் விரும்ப மாட்டீர்கள் அல்லவா? அது போலவே அறிமுகமற்றப் புதியவர்கள் என் முகத்தைப் பார்ப்பதை நான் விரும்பவில்லை!" என்றார்.

"முஸ்லிம் பெண்கள் பர்தா அணிவிக்கப்பட்டு அடிமைப்படுத்தப் படுகிறார்கள்" என்ற சொல்லையே இந்தியாவில் திரும்பத் திரும்ப கேட்டிருந்த என் மனதினுள் இது பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.

என் அருகில் அமர்ந்திருந்த மற்றொரு பெண் தனது கைகளுக்கும் விரல்களுக்கும் உதட்டுக்கும் கண்களுக்கும் தேர்ந்த ஒப்பனை செய்திருந்ததையும் கவனித்தேன். மனதில் எழுந்த கேள்விகளை அடக்க முடியாமல் அவர் பக்கம் நெருங்கினேன்.

"இத்தனை அற்புதமான அலங்காரங்களைச் செய்துள்ள உங்கள் அழகை இந்த புர்கா சிதைக்கவில்லையா?" பொருளாதார நிபுணரான அப்பெண் மென்மையாக சிரித்தவாறே கூறினார்.

"இல்லவே இல்லை! இத்தனை அலங்காரங்களையும் என் சந்தோஷத்திற்காக மட்டுமே செய்கிறேன். நம் சுவைக்குத் தக்கவாறு உணவைத் தேர்ந்தெடுத்துச் சுவைத்துச் சாப்பிடுவது நமது தனிப் பட்ட விருப்பமில்லையா அது மாதிரி...!" என்றார்.

அத்துடன் நில்லாமல், "இந்த அழகு அலங்காரங்கள் எல்லாம் வேற்று ஆண் ஒருவரை ஈர்ப்பதற்காக அல்லவே? பின்பு ஏன் கவலை?" என்றார்.

அப்படியென்றால் இத்தனை காலம் மேற்கத்திய மற்றும் கீழத்தேய எழுத்தாளர்கள் அனைவரும், "புர்கா என்பது பெண்ணடிமைத்தனம் என்று கூறி வந்தது பொய்யா?" என்ற பெரிய கேள்வி ஒன்று பூதாகரமாக என் மனதில் உருவாவதை உணர்ந்தேன்.

என் கேள்விக்கு விடை தேடும் முயற்சியில் வாரிசுதாரரான ஜித்தாப் பெண்ணிடமும் இது பற்றி உரையாடினேன்.

"உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று என்னிடம் கேள்வி எழுப்பினார் செல்வச் சீமாட்டியான அந்த பெண். "மேற்கத்திய நாடுகளின் என் பயணங்களில் கவனித்திருக்கிறேன். அலுவல் சார்ந்த உயர் நிகழ்ச்சிகளில் உடல் முழுமையாக மறையும் வண்ணம் பிஸினஸ் சூட் அணிந்து வரும் மேற்கத்தியப் பெண்கள் பலர் இருக்கிறார்கள். இத்தகையோரின் உடைக்கும் ஹிஜாபுக்கும் பெருத்த வித்தியாசம் ஏதுமில்லை!" என்றார்.

"கறுப்பு நிறக் கலாச்சார உடையினை உடல் முழுவதும் சுற்றிக் கொள்ளுதல்" என்று பலரை இதுநாள் வரை கேலி செய்திருந்த எனக்கு, யதார்த்தமான இப்பதில் வெகுவாக யோசிக்க வைத்தது.

பொறுமையின் எல்லையைக் கடந்தவளாக ஆர்வம் மிகுதியில் என் கையில் கொண்டு வந்திருந்த புர்காவை எடுத்து அணிந்து பார்த்தேன். எடுத்த எடுப்பில் சற்றே வெறுப்பாய் உணர்ந்த நான், அடுத்த சில நாழிகைகளில் எனது வெறுப்புத் தளர்வதை உணர ஆரம்பித்தேன். பிற்பாடு ஹிஜாப் அணிந்தவண்ணம் வெளியே செல்லவும் ஆரம்பித்தேன்.

என் போன்றே ஹிஜாப் அணிந்து பார்த்த, மருத்துவத்துறைக்கான பரிசினை வென்ற அமெரிக்கர் ஒருவரின் மனைவி பெண்களின் கூட்டத்திற்கிடையே பேசுகையில், "தான் அணிந்துள்ள ஹிஜாப் மூலம், தான் மிகவும் சவுகரியமாகவே உணர்வதாக"க் குறிப்பிட்டார். "சுருக்கங்கள் நிறைந்த, அடிக்கடி விலகும் எனது ஸ்கர்ட் பற்றி இனிக் கவலையில்லை!" என்று கூறி அங்குள்ள பெண்கள் அனைவரையும் சிரிக்கச் செய்தார்.

வியப்பில் என் விழிகள் அகலும் வண்ணம் நாங்கள் பார்வையிடச் சென்ற தேசியக் கண்காட்சி மையம், பல்கலைக் கழகம், மருத்துவ-ஆராய்ச்சி மையம் என்று எங்கு, எப்பணியில் நோக்கினாலும் பெண்கள் தடங்கலின்றி சுறுசுறுப்பாகப் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் ஹிஜாப் அணிந்தவண்ணம் பணிகளில் ஈடுபட்டிருந்ததைத் தனியாகச் சொல்லவும் வேண்டுமா?

அறிவியல், தொழில்நுட்ப ஆய்வாராய்ச்சி நிலையங்களிலும் உயர் தொழில்நுட்பப் பணிகளிலும் அநாயசமாகவும் எளிமையாகவும் அப்பெண்கள் ஹிஜாபுடன் எவ்வித இடைஞ்சலுமின்றி செயற்படுவதைக் கண்டு வியப்பின் எல்லைக்குச் சென்றேன்.

இந்தியத் தூதர் M.O.H ஃபாரூக் அவர்கள் எங்களுக்காக அவர் வீட்டில் அளித்திருந்த உயர் ரக விருந்தில்கூட பெண்கள் (அதிகாரிகளின் மனைவிகள்) அனைவருக்குமான தனித்த இடத்தில் விருந்து நடந்தது.

அதன் பிறகு ஒரு நாளில், கோல்டு மார்க்கெட் எனப்படும் தங்க நகைகள் விற்கும் கடைவீதிக்குச் சென்று வந்தேன். (பார்ப்பதற்கு மும்பையின் ஜாவேரி பஜார் போன்று ஆனால் அதைவிடச் சிறப்பாக இருந்தது இப்பகுதி) அப்பகுதியில் உள்ள ஷாப்பிங் மால்கள் அனைத்திலும் ஹிஜாபுடன் ஏறி இறங்க எனக்கு மிக மிக எளிமையாகவே இருந்தது.

அந்நேரத்தில் அப்பகுதிகளில் சவூதி நாட்டு படித்த இளம் பெண்கள் பலரைப் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிட்டியது. அப்படி பார்த்த பல பெண்கள் தங்கள் கைகளில் லேட்டஸ்ட் டெக்னாலஜி மொபைல் ஃபோன்களை வைத்துக் கொண்டு மகிழ்வுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். பெண்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்டிருந்த பகுதியில் அமர்ந்து, தன் மொபைல் ஃபோனில் டயல் செய்து கொண்டிருந்த ஓர் இளம் பெண்ணை அணுகினேன்.

அந்தப் பெண், நவீன கலாச்சாரச் சூழலில் வளர்ந்தவர் என்பது பார்க்கும் பார்வையிலேயே தெரிந்தது. படித்த, பகட்டான உடையணிந்த பெண் என்பதால் ஹிஜாப் குறித்த மாற்றுச் சிந்தனையை எதிர்பார்த்து அணுகினேன்."நீங்கள் ஹிஜாபை விரும்பித்தான் அணிகிறீர்களா?" என்று கேட்டு விட்டேன்.

நொடிக்கூட தாமதிக்காமல் பதில் வந்தது: "இது எனக்கு கண்ணியத்தைப் பெற்றுத் தருகிறது. மேலும் ஒரு உள்ளாடையை அணிவது போன்று எளிமையாகவும் இருக்கிறது" என்றார்.

என்னை ஏறிட்டு நோக்கியவர், என் மனதில் உள்ள குழப்பங்களைப் படித்தது போன்று எதிர்கேள்வி ஒன்றையும் என்னிடமே போட்டார்:

"செரினா வில்லியம்ஸ், இப்போது அணிந்துள்ள ஸ்கர்ட்டை விடச் சிறிய, பிகினி உடையினை அணிந்தால் இன்னும் வேகமாக அவரால் ஆட முடியும்தான். ஆனால் அது அவருக்கு சவுகரியமாக இருக்காது என்பதால் அவர் செய்ய மாட்டார் இல்லையா?" என்றார். இதுநாள் வரை எனக்குக் கிடைக்காத சில விடைகள் சரசரவென்றுக் கிடைக்க ஆரம்பித்தன.

இச்சூழலில், மும்பையின் மலபார் ஹில் பகுதியில் ஒருமுறை நான் கலந்து கொண்ட திருமண டின்னர் பார்ட்டி ஒன்று நினைவுக்கு வந்தது. மணமகளாக அலங்காரம் செய்யப்பட்ட பெண் ஒருத்தி, பல்லாயிரம் ரூபாய்கள் செலவழித்து சிகை அலங்காரம் செய்திருந்தாலும் கூன்கட் (Ghoonghat) எனப்படும் முக்காடு கொண்டு தலைப்பகுதியினை நிகழ்ச்சி முழுவதும் தன்னை மறைத்திருந்தாள். அவளது அலங்கரித்த தலைமுடியை மறைத்திருப்பது பற்றி நான் எழுப்பிய வினாவிற்கு, "கூன்கட் எனப்படும் தலையினை மறைப்பதுதான் பெரியோர்களுக்குச் செய்யும் மரியாதையாகும். இது எங்கள் பாரம்பரிய கலாச்சாரமாகும்; நான் ஏன் அதை மீற வேண்டும்?" என்று பெருமையாகக் கூறுயதே விடையாகக் கிடைத்தது.


எனவே எனக்கு ஏற்பட்ட பலவித அனுபவத்திலிருந்து சில முடிவுகளுக்கு வந்தேன்.


மும்பையில் ஒரு சமுதாயத்தின் பாரம்பரிய கலாச்சாரத்திற்காக ஒரு பெண் தலையை மறைப்பது பெருமையாக கருதப்படுவதும் அது ஆண்களிடையே 'அடிமைத்தனம்' என்ற கூக்குரலாக வெளியே வருவதில்லை. ஆனால், இஸ்லாத்தில் பெண்கள் ஹிஜாப் அணிகையில் மட்டும் 'பெண்ணடிமை'த் தனமாக உருவகப்படுத்தப் படுவது ஏன்? என்ற நெருடல் அவ்வேளையில் எழுந்தது.


ஒவ்வொரு நாட்டிலும் பெண்ணின் உடை அளவிலான கோட்பாடுகள் என்பது உள்ளது என்பது மறுக்கவே முடியாத உண்மை. ஆனால் அது அவரவர் கலாச்சாரம், பாரம்பரியத்திற்கு ஏற்று மாறுபடுகிறது. செரினா வில்லியம்ஸின் உதாரணம் உட்பட.


என்னுடைய ஆறாவது நாளின் முடிவில் அபாயா (ஹிஜாப்) அணிந்த பெண்களில் ஒருத்தியாக என்னை நானே கேட்டுக்கொண்டேன்.


இந்த உடை அணிந்ததன் மூலம் நான் எதுவும் சிரமமாக உணர்கிறேனா?

பெண்ணுரிமைக்காக கடுமையாகப் போராடுபவள் என்ற உணர்வில் இருந்து சற்றும் மாறுபடாமல் என் அடிமனதில் இருந்து எழுந்த பதில்,

இல்லை. எனக்கு எந்தச் சிரமமும் இல்லவே இல்லை!

சவூதி அரேபியாவுக்குச் சென்றதில் நான் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்! அங்கே ஹிஜாப் அணிந்து வலம் வந்தபோதும்